Πολλοί από εμάς μπήκαμε στην ανάρρωση χωρίς να έχουμε εμπειρία από προσευχή και ανησυχούσαμε που δε γνωρίζαμε τις «σωστές λέξεις». Μερικοί θυμόμασταν τις λέξεις που είχαμε μάθει όταν ήμασταν παιδιά, αλλά δεν ήμασταν σίγουροι ότι ακόμα πιστεύαμε σε αυτές τις λέξεις. Απ’ όπου κι αν ήρθαμε, στην ανάρρωση προσπαθήσαμε να βρούμε λέξεις που έβγαιναν μέσα από την καρδιά μας.
Συχνά, η πρώτη προσευχή που κάνουμε είναι απλά να ζητάμε βοήθεια από την Ανώτερή μας Δύναμη για να μένουμε καθαροί σε καθημερινή βάση. Μπορεί να ζητήσουμε καθοδήγηση και κουράγιο ή απλά να προσευχηθούμε για τη γνώση της θέλησης του Θεού για μας και τη δύναμη να την εκτελέσουμε. Αν δούμε ότι δυσκολευόμαστε να προσευχηθούμε, μπορούμε να ρωτήσουμε άλλα μέλη να μας πουν πώς έμαθαν να προσεύχονται. Άσχετα με το αν προσευχόμαστε όταν έχουμε ανάγκη ή όταν απλά είμαστε χαρούμενοι, το σημαντικό είναι να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια.
Οι προσευχές μας επηρεάζονται από το βαθμό της εμπειρίας μας με τα Δώδεκα Βήματα και από την προσωπική μας κατανόηση για μια Ανώτερη Δύναμη. Καθώς εξελίσσεται η σχέση μας με αυτή την Ανώτερη Δύναμη, νιώθουμε πιο άνετα όταν προσευχόμαστε. Με τον καιρό, η προσευχή γίνεται για μας μια πηγή δύναμης και ασφάλειας. Αναζητούμε αυτή την πηγή συχνά και με προθυμία.
