Πολλοί από εμάς, όταν ήρθαμε στην πρώτη μας συγκέντρωση, είχαμε απομείνει με μία μικρή σπίθα ζωής. Αυτή η σπίθα είναι το πνεύμα μας και θέλει να ζήσει. Οι Ναρκομανείς Ανώνυμοι δυναμώνουν αυτή τη σπίθα. Η αγάπη της αδελφότητας μετατρέπει ταχύτατα αυτή τη σπίθα σε φλόγα. Με τη βοήθεια των Δώδεκα Βημάτων και την αγάπη άλλων ναρκομανών σε ανάρρωση, αρχίζουμε να γινόμαστε ολοκληρωμένοι και δραστήριοι άνθρωποι, όπως η Ανώτερή μας Δύναμη προόριζε να είμαστε. Αρχίζουμε να περνάμε καλά και να βρίσκουμε νόημα στη ζωή μας. Κάθε μέρα που επιλέγουμε να μένουμε καθαροί, ανανεωνόμαστε πνευματικά και ερχόμαστε πιο κοντά με τον Θεό της κατανόησής μας. Κάθε μέρα που επιλέγουμε τη ζωή μένοντας καθαροί, δυναμώνουμε σε πνευματικό επίπεδο.
Παρ’ όλο που η ζωή μας τώρα στην ανάρρωση έχει ανταμοιβές, η επιθυμία για χρήση μπορεί κάποιες φορές να επισκιάσει τα πάντα. Όταν όλα στη ζωή μας δείχνουν να πηγαίνουν στραβά, το να ξανακάνουμε χρήση μπορεί να μας φαίνεται σαν η μοναδική διέξοδος. Ξέρουμε όμως ποια θα είναι η συνέπεια αν ξαναπιούμε: θα χάσουμε τον πνευματικό τρόπο για τον οποίο μοχθήσαμε με όλες μας τις δυνάμεις. Έχουμε κάνει τόσο δρόμο στο πνευματικό μας μονοπάτι, που θα ήταν πολύ κρίμα να ξαναπιούμε τινάζοντάς τα όλα στον αέρα. Είναι πολύ υψηλό τίμημα το να σβήσουμε τη φλόγα της πνευματικότητας, για την οποία δουλέψαμε τόσο σκληρά, μόνο και μόνο για να την ακούσουμε.
