Η σχέση με την Ανώτερή μας Δύναμη είναι μια σχέση αμφίδρομη. Όταν προσευχόμαστε, εμείς μιλάμε και ο Θεός ακούει. Όταν κάνουμε περισυλλογή προσπαθούμε, όσο μπορούμε, να ακούσουμε τη θέληση της Ανώτερής μας Δύναμης. Αναγνωρίζουμε ότι έχουμε ευθύνη για το δικό μας κομμάτι στη σχέση αυτή. Αν δεν προσευχόμαστε και δεν ακούμε, αφήνουμε την Ανώτερή μας Δύναμη έξω από τη ζωή μας.
Όταν αναλογιζόμαστε τη σχέση μας με μια Ανώτερη Δύναμη, έχει μεγάλη σημασία να μην ξεχνάμε ότι οι ανίσχυροι είμαστε εμείς. Μπορούμε να ζητήσουμε καθοδήγηση ή προθυμία ή κουράγιο, μπορούμε να ζητήσουμε γνώση της θέλησης της Ανώτερής μας Δύναμης, αλλά δεν μπορούμε να έχουμε απαιτήσεις. Ο Θεός της κατανόησής μας, απ’ όπου αντλούμε δύναμη, θα εκπληρώσει το δικό του κομμάτι παρέχοντάς μας αυτό που χρειαζόμαστε όταν το χρειαζόμαστε.
Τη σχέση μας με την Ανώτερή μας Δύναμη μπορούμε να την κρατήσουμε ζωντανή μπαίνοντας καθημερινά σε δράση. Ένας τρόπος είναι το Ενδέκατο Βήμα. Εκεί είναι που θυμόμαστε την ανισχυρότητά μας και αποδεχόμαστε τη θέληση μιας Δύναμης μεγαλύτερης από εμάς.
