Μερικές φορές μας είναι δύσκολο να δεχτούμε τα ελαττώματα των άλλων. Αναρρώνοντας μαζί με άλλους ναρκομανείς, όχι μόνο τους ακούμε να μοιράζονται στις συγκεντρώσεις, αλλά παρατηρούμε και την πορεία τους στην ανάρρωση. Όσο γνωρίζουμε καλύτερα τα μέλη, κατανοούμε όλο και περισσότερο το πώς ζουν τη ζωή τους. Μπορεί να έχουμε διαμορφώσει άποψη για το πώς ακριβώς δουλεύουν το πρόγραμμα. Μπορεί να διαπιστώσουμε ότι κάποια μέλη μάς εκνευρίζουν ή μπορεί ακόμα και να πιάσουμε τον εαυτό μας να λέει: «Αν δούλευα το πρόγραμμα με το δικό τους τρόπο, σίγουρα θα έπινα».
Έχουμε διαπιστώσει ότι η πνευματική αρχή της ανεκτικότητας δεν βοηθάει μόνο την προσωπική μας ανάρρωση, αλλά βελτιώνει και τις σχέσεις μας με ανθρώπους που μας προκαλούν εκνευρισμό. Δεχόμαστε πιο εύκολα τις αδυναμίες των άλλων μελών όταν θυμόμαστε ότι κι εμείς σπάνια παραδίνουμε τα δικά μας ελαττώματα αν δεν φτάσουμε στο σημείο να πονέσουμε από αυτά.
