Αν μας καλέσουν για Δωδέκατο Βήμα και ανταποκριθούμε, δεν υπάρχει περίπτωση να «αποτύχουμε». Ακόμα κι αν ο ναρκομανής δεν μείνει καθαρός, έχουμε εκπληρώσει δύο σκοπούς. Έχουμε ρίξει το σπόρο της ανάρρωσης στο μυαλό ενός ναρκομανή, με τον οποίο μοιραστήκαμε την εμπειρία, τη δύναμη και την ελπίδα μας. Κι εμείς, από την άλλη, μείναμε για ακόμα μία μέρα καθαροί. Είναι σπάνιο ένας ναρκομανής σε ανάρρωση να μη νιώθει έντονα ευγνωμοσύνη μετά από ένα Δωδέκατο Βήμα.
Μερικές φορές κάνουμε Δωδέκατο Βήμα χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Όταν οι συνάδελφοί μας ή άλλοι γνωστοί μας ξέρουν λίγο-πολύ την ιστορία μας και βλέπουν πώς είμαστε σήμερα, ξέρουν πού να απευθυνθούν όταν κάποιος φίλος ή δικός τους άνθρωπος χρειάζεται βοήθεια. Συχνά, αποτελούμε το καλύτερο παράδειγμα που έχει το ΝΑ να επιδείξει.
Για πολλούς ναρκομανείς το Δωδέκατο Βήμα είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της ανάρρωσης. Είναι βαθιά μας πεποίθηση ότι «μπορούμε να διατηρήσουμε αυτό που έχουμε μόνο χαρίζοντάς το». Εδώ φαίνεται καθαρά το παράδοξο του Δωδέκατου Βήματος, γιατί δίνοντας παίρνουμε.
