Ο δρόμος που πολλοί από εμάς ακολουθήσαμε στη ζωή ήταν: να μη δείχνουμε ποτέ αδυναμία, να κρύβουμε όλες μας τις ατέλειες, να μη δεχόμαστε την αποτυχία, και πάντα να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας. Αρνιόμασταν ότι ήμασταν ανίσχυροι απέναντι στον εθισμό μας και ότι η ζωή μας είχε γίνει ακυβέρνητη, αν και όλα έδειχναν το αντίθετο. Πολλοί από εμάς δεν θα παραδινόμασταν στο πρόγραμμα αν δεν υπήρχε η ζωντανή απόδειξη ότι αυτό λειτουργεί. Κάναμε το Πρώτο μας Βήμα όταν είδαμε ότι οι ναρκομανείς μπορούσαν όντως να αναρρώσουν στο ΝΑ.
Στο ΝΑ βλέπουμε και άλλους που είναι στην ίδια μοίρα μ’ εμάς και έχουν τις ίδιες ανάγκες, οι οποίοι έχουν βρει εργαλεία που λειτουργούν για αυτούς. Είναι πρόθυμοι να μας δείξουν ποια είναι αυτά τα εργαλεία και να μας στηρίξουν συναισθηματικά καθώς μαθαίνουμε να τα βάζουμε σε εφαρμογή. Οι ναρκομανείς σε ανάρρωση γνωρίζουν από την εμπειρία τους πόσο σημαντικό είναι να δέχεσαι βοήθεια από άλλους. Όταν γινόμαστε μέλη των Ναρκομανών Ανωνύμων, βρίσκουμε μια κοινωνία ναρκομανών σαν κι εμάς, ένα σύνολο ανθρώπων που συνειδητά βοηθούν ο ένας τον άλλον στην ανάρρωση.
