Πολλοί από εμάς μπορεί να μην έχουμε κατανοήσει το νόημα της φράσης «η ανωνυμία είναι το πνευματικό θεμέλιο όλων των παραδόσεών μας». Αναρωτιόμασταν πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό. Τι σχέση έχει η ανωνυμία με την πνευματική μας ζωή;
Η απάντηση είναι ότι έχει και παραέχει! Όταν προστατεύουμε και σεβόμαστε την ανωνυμία μας, επωφελούμαστε σε πνευματικό επίπεδο περισσότερο από όσο μπορούμε να φανταστούμε. Είναι αρετή το να μπορείς να κάνεις κάτι καλό σε κάποιον και να μην το λες πουθενά. Με την ίδια λογική, το να αντισταθούμε στην παρόρμηση να αναγγείλουμε με περηφάνια σε όλο τον κόσμο ότι είμαστε μέλη του ΝΑ –σαν να ζητάμε δηλαδή αναγνώριση για το πόσο καταπληκτικοί είμαστε– μας κάνει να εκτιμούμε ακόμα περισσότερο την ανάρρωσή μας.
Η ανάρρωση είναι ένα δώρο που έχουμε πάρει από μία Δύναμη μεγαλύτερη από εμάς. Το να κοκορευόμαστε για την ανάρρωσή μας, σαν να είναι αποκλειστικά δικό μας κατόρθωμα, μας οδηγεί σε ψωροπερηφάνια και μεγαλομανία. Κρατώντας όμως την ανωνυμία μας, γινόμαστε ταπεινοί και ευγνώμονες. Η ανάρρωση είναι από μόνη της μια επιβράβευση∙ η αναγνώριση από τους άλλους δεν μπορεί να της δώσει περισσότερη αξία από όση ήδη έχει.
