Μερικές φορές μας φαίνεται ότι η ανάρρωση προχωρά με πολύ αργούς ρυθμούς. Παλεύουμε με τα Βήματα, μπερδευόμαστε με τα ίδια προβλήματα, δυσκολευόμαστε με τα ίδια άβολα συναισθήματα κάθε μέρα. Μακάρι η ανάρρωση να προχωρούσε λίγο πιο γρήγορα, για να νιώσουμε και κάποια ανακούφιση!
Η ανάρρωση δε γίνεται με ευχές· το πρόγραμμα δε λειτουργεί ως διά μαγείας. Αν οι ευχές μπορούσαν να θεραπεύσουν τον εθισμό, θα είχαμε γίνει όλοι καλά εδώ και καιρό! Αυτά που όντως ανακουφίζουν στην ανάρρωση είναι η δράση και η προσευχή.
Το πρόγραμμα των Ναρκομανών Ανωνύμων έχει δουλέψει για τόσους πολλούς, επειδή είναι σοφά σχεδιασμένο, βασισμένο στη δράση και την προσευχή. Με τη δράση που αναλαμβάνουμε σε κάθε Βήμα, η ανάρρωση κερδίζει έδαφος σε κάθε τομέα της ζωής μας. Και η προσευχή μάς κρατά σε επαφή με την Ανώτερή μας Δύναμη. Ο συνδυασμός δράσης και προσευχής μάς κρατάει σταθερά στην ανάρρωση.
