5 Μαρτίου / Πικρές αλήθειες και πνευματική αφύπνιση

«Όταν χρειάζεται να παραδεχτούμε ανισχυρότητα, αρχικά θα ψάξουμε να βρούμε τρόπους να αντισταθούμε. Αφού εξαντλήσουμε το δικό μας τρόπο, αρχίζουμε πια να μοιραζόμαστε με άλλους κι έτσι βρίσκουμε ελπίδα».
Βασικό Κείμενο, σελ. 95

Κάποιες φορές ακούμε στα δωμάτια να λένε ότι «οι πικρές αλήθειες μπορούν να οδηγήσουν σε μια πνευματική αφύπνιση». Έχουμε βρεθεί αντιμέτωποι με σκληρές συνειδητοποιήσεις στην ανάρρωσή μας; Για παράδειγμα, μπορεί να μας ξεφύγει μπροστά σε κόσμο μια συμπεριφορά με την οποία νομίζαμε ότι είχαμε ξεμπερδέψει. Ή μπορεί και ο υποστηρικτής μας να μας επαναφέρει απότομα λέγοντάς μας ότι, αν δεν δουλέψουμε τα Βήματα όπως όλοι οι άλλοι, δεν πρόκειται να μείνουμε καθαροί και να αναρρώσουμε.

Στους περισσότερους από εμάς δεν αρέσει καθόλου να μας ξεμπροστιάζουν. Δεν μας αρέσει να νιώθουμε γυμνοί και εκτεθειμένοι. Μια τέτοια εμπειρία μάς προσγειώνει απότομα στην ταπεινοφροσύνη. Η πρώτη μας αντίδραση συνήθως είναι σοκ και θυμός, παρόλο που όταν βρεθούμε μπροστά στην αλήθεια, την αναγνωρίζουμε. Αυτό που μας συμβαίνει είναι μια ανεπιθύμητη συνειδητοποίηση.

Τέτοιες συνειδητοποιήσεις συχνά φέρνουν στην επιφάνεια αυτά που μας εμποδίζουν να εξελιχθούμε πνευματικά στην ανάρρωση. Όταν αναγνωρίσουμε αυτά τα εμπόδια, μπορούμε να τα αφήσουμε πίσω μας δουλεύοντας τα Βήματα. Βιώνουμε γαλήνη και μια εσωτερική αλλαγή, που είναι προάγγελοι μιας πνευματικής αφύπνισης.

Μόνο Για Σήμερα

Θα δω τις σκληρές συνειδητοποιήσεις σαν ένα μονοπάτι που μπορεί να οδηγήσει στην πνευματική αφύπνιση.