Τα βήματα μας βοηθούν να βελτιώσουμε την ικανότητά μας να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και τους άλλους.
Ζώντας Καθαροί, Κεφάλαιο 1, “Πόνοι που μεγαλώνουν”
Το να πούμε ότι η ειλικρίνεια δεν αποτελούσε βασική προτεραιότητα όταν κάναμε χρήση ίσως είναι μια υποεκτίμηση. Αποκτούμε μια νέα επίγνωση της αξίας της ειλικρίνειας μόλις μείνουμε καθαροί. Με καθαρό μυαλό και αποκατεστημένη συνείδηση, διαπιστώνουμε ότι η ανειλικρίνεια έχει τίμημα. Η τύψεις δεν είναι αστείο, γι’ αυτό προσπαθούμε να τις αποφύγουμε. Το να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας μπορεί να είναι λίγο πιο περίπλοκο. Η αυτοεξαπάτηση δημιουργεί κάποια πολύ μεγάλα νεκρά σημεία που έχουν την άσχημη συνήθεια να ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια. Ευτυχώς, η ικανότητά μας να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας βαθαίνει καθώς δουλεύουμε τα Δώδεκα Βήματα.
Παραδεχόμαστε την ανισχυρότητά μας και αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε την ακυβερνησία μας. Φτάνουμε να αναγνωρίσουμε ότι, ειλικρινά, τα έχουμε χαμένα μόνοι μας και αποφασίζουμε να δεχτούμε κάποια βοήθεια. Η δράση που ακολουθεί αυτή την απόφαση αρχίζει με μια ειλικρινή αξιολόγηση του πώς έχουμε ζήσει τη ζωή μας μέχρι τώρα. Μερικές φορές παίρνουμε τόσες αφυπνίσεις μοιραζόμενοι τις απογραφές μας όσες και γράφοντας τις. Συνεχίζουμε να σκάβουμε λίγο βαθύτερα, εξετάζοντας πώς οι πτυχές του χαρακτήρα μας είχαν γίνει δυσανάλογες με τον σκοπό τους. Παραδίδουμε αυτό το σάκο με τα βρώμικα κόλπα σε μια Ανώτερη Δύναμη – και ξανά και ξανά και ξανά καθώς προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι με τη βοήθεια αυτής της Δύναμης, όποια κι αν αντιλαμβανόμαστε ότι είναι αυτή. Ρίχνοντας μια άλλη ματιά στο κακό που προκαλέσαμε, κάνουμε μια ειλικρινή προσπάθεια να επανορθώσουμε τα λάθη του παρελθόντος.
Το να συνεχίσουμε σε αυτό το μονοπάτι απαιτεί καθημερινή δέσμευση και, ειλικρινά, όλοι μας χαλαρώνουμε από καιρό σε καιρό. Η εμπειρία μας με τα Βήματα σημαίνει ότι αντιλαμβανόμαστε γρηγορότερα πότε οι παλιοί τρόποι σκέψης και συμπεριφοράς επιστρέφουν και πάλι σε μας. Ω, το κάνω πάλι αυτό. Μπορεί να διαπιστώσουμε ότι έχουμε κλείσει συναισθηματικά, ότι έχουμε απομακρυνθεί από την πνευματική μας ζωή, ότι έχουμε ξαναρχίσει έναν βλαβερό εσωτερικό μονόλογο ή ότι έχουμε υιοθετήσει κάποια άλλη ξεπερασμένη οπτική στη ζωή. Βάζουμε δουλειά για να αποκαταστήσουμε την ολόψυχη ειλικρίνεια στη ζωή μας και στις σχέσεις μας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με τον εαυτό μας και με μια Ανώτερη Δύναμη. Συγκεντρωνόμαστε στην πραγματικότητα, στην αλήθεια, στον ανώτερο εαυτό μας. Και βοηθάμε τους άλλους να κάνουν το ίδιο – να ζουν και να ανθίζουν μέσα από την καθημερινή εφαρμογή των πνευματικών αρχών.
Σήμερα θα προβώ σε μια ειλικρινή αυτοκριτική. Θα ενισχύσω τα θεμέλιά μου και θα επαναφέρω την όρεξή μου να μάθω πώς να ζω.
