Όταν μπορούμε να διαχωρίσουμε την ελπίδα από την ευχή ή την προσδοκία, παύει να μοιάζει με παγίδα.
Ζώντας Καθαροί, Κεφάλαιο 7, “Ζώντας τις αρχές μας”
Το τελευταίο Σαββατοκύριακο της ποδοσφαιρικής σεζόν, είναι σύνηθες να ακούει κανείς τους οπαδούς να ξεστομίζουν ένα γνώριμο ρητό: “Είναι η ελπίδα που σε σκοτώνει”. Ίσως είναι έξυπνο να συγκρατήσουμε την αισιοδοξία μας, αν η κατάκτηση του πρωταθλήματος είναι ανέφικτη κάθε χρόνο. Οι οπαδοί του ποδοσφαίρου γνωρίζουν ότι μια κακή απόφαση, ένα άθλιο παιχνίδι ή η κακή τύχη θα συντρίψουν τις όποιες ελπίδες.
Στη ζωή, όπως και στο ποδόσφαιρο, μπορεί να φαίνεται ότι τολμάμε να ονειρευόμαστε επικίνδυνα. Λίγοι από εμάς περνούν τη ζωή τους χωρίς να υποστούν μία ή δύο στενοχώριες. Μπορεί να υπάρξουν στιγμές που αποποιούμαστε την ελπίδα, βάζοντας ουσιαστικά ταφόπλακα στις φιλοδοξίες μας. Αλλά αυτός δεν είναι τρόπος να ζούμε. Μια ραγισμένη καρδιά έχει αγαπήσει, άλλωστε.
Ναι, η ελπίδα μπορεί να οδηγήσει σε απογοήτευση, αλλά μπορεί επίσης να μας οδηγήσει σε νέα επίπεδα. “Η ελπίδα είναι αυτή που με κάνει να πηγαίνω προς τη σωστή κατεύθυνση. Μου δίνει την αίσθηση ότι μπορώ να κάνω κάτι για να πραγματοποιήσω τα όνειρά μου”, έγραψε ένα μέλος. “Η ελπίδα με παρακινεί να επιμένω, να καταβάλλω προσπάθεια. Ελπίζεις αλλά δεν κάνεις τη δουλειά; Αυτό είναι απλά μια ευχή”.
Φυσικά, μπορεί να κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση και παρόλα αυτά να πιανόμαστε εκτός δρόμου. Οι προβλέψεις μας για το τι χρειάζεται για να πετύχουμε ένα όνειρο δεν είναι πάντα ακριβείς. Κάποιες φορές παίρνουμε αυτό για το οποίο δουλέψαμε και προσευχηθήκαμε, μόνο και μόνο για να ανακαλύψουμε ότι μείναμε μετέωροι. Η ανάρρωση μπορεί να μας βοηθήσει να τα ξεπεράσουμε όλα αυτά. Μαθαίνουμε να επιβιώνουμε από τις προσδοκίες μας και τα συναισθήματα που συνδέονται με αυτές, όχι να τις στερούμαστε. Επιτρέπουμε στον εαυτό μας να αισθάνεται ελπίδα αλλά και να ανέχεται την απογοήτευση ή τον επαναπροσανατολισμό.
Ελπίδα είναι να τολμάμε να ονειρευόμαστε, να κάνουμε τη δουλειά με τα βήματα και να πατάμε στα πόδια μας. Ανεξάρτητα από το πώς θα εξελιχθεί, είμαστε πιο δυνατοί, πιο ανθεκτικοί, ακόμη πιο αισιόδοξοι που πήραμε αυτά τα ρίσκα.
Η ανάρρωση μου δίνει το κουράγιο να ελπίζω. Μπορώ να αναλάβω δράση και να ασκήσω επιρροή στον κόσμο γύρω μου. Αν τα πράγματα δεν πάνε όπως ήλπιζα -και αν η ομάδα μου χάσει ξανά- θα το αντιμετωπίσω.
