Μερικές φορές μπερδευόμαστε και νομίζουμε ότι το να ζούμε σε ένα πνευματικό δρόμο , σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε ευτυχισμένοι και να παίρνουμε αυτό που θέλουμε, και ότι αν δεν είμαστε ευτυχισμένοι ή δεν γίνεται το δικό μας, κάτι δεν είναι πάει καλά.
Ζώντας καθαροί, Κεφάλαιο 3, “Η πνευματικότητα είναι πρακτική”
Για πολλούς από εμάς, η ζωή μας γίνεται τόσο πολύ καλύτερη τόσο γρήγορα στα πρώτα χρόνια της ανάρρωσης, ώστε είναι φυσικό να νομίζουμε ότι έχουμε βρει το κλειδί της ευτυχίας, χωρίς να μας επιβαρύνουν οι δυσκολίες της ζωής. Είναι ωραίο όσο διαρκεί, αλλά τελικά, όπως το θέτει ένα μέλος, “η ζωή είναι κάτι περισσότερο από το να σκοτώνεις το χρόνο μεταξύ των συγκεντρώσεων, και τελικά βίωσα δυσκολίες παρά το γεγονός ότι δούλευα ένα αρκετά καλά το πρόγραμμα”. Η ζωή δεν είναι πάντα δίκαιη – αυτό είναι γεγονός. Μερικές φορές χάνουμε αγαπημένα πρόσωπα, σπίτια και σχέσεις, ακόμη και όταν είμαστε πνευματικά επικεντρωμένοι.
Τα αποτελέσματα της καθημερινής ζωής δεν είναι πάντα αυτά που θα ελπίζαμε. Παρ’ όλα αυτά, μαθαίνουμε πώς να περνάμε μέσα από τις καταστάσεις ζώντας σύμφωνα με τις πνευματικές αρχές. Αν δεν πάρουμε τη δουλειά που θέλαμε ή αν μια μακροχρόνια σχέση φτάσει στο τέλος της, κρατιόμαστε και παραμένουμε καθαροί. Ο κόσμος μας μπορεί να εξακολουθεί να βγαίνει από την ισορροπία του από καιρό σε καιρό, αλλά, εφόσον παραμένουμε καθαροί, μπορούμε να επιβιώνουμε από τη θλίψη, την απογοήτευση και την αβεβαιότητα και να επιστρέφουμε στην ισορροπία ξανά και ξανά. Βιώνουμε όλο το φάσμα των ανθρώπινων συναισθημάτων και θαυμάζουμε τη δύναμη των πνευματικών μας θεμελίων.
Η ζωή είναι σε εξέλιξη και μπορούμε να επιλέξουμε πώς θέλουμε να συμμετέχουμε.
Σήμερα δεν θα συνδέσω το πρόγραμμα ανάρρωσής μου με τις συνθήκες της ζωής με τους όρους της. Θα είμαι παρών στη ζωή μου ακόμα και όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλω και θα υπενθυμίζω στον εαυτό μου για πόσα πράγματα πρέπει να είμαι ευγνώμων.
