Μόνο για σήμερα οι σκέψεις μου θα είναι στην ανάρρωσή μου, στο να ζω και να χαίρομαι τη ζωή χωρίς τη χρήση ναρκωτικών.
Βασικό Κείμενο, Κεφάλαιο 9: Μόνο για σήμερα-Ζώντας το πρόγραμμα
Οι άνθρωποι συχνά μιλούν για την απαισιοδοξία και την αισιοδοξία από την άποψη ότι βλέπουν το ποτήρι ως “μισοάδειο” ή “μισογεμάτο”. Ως ναρκομανείς, πολλοί από εμάς το σκεφτόμαστε περισσότερο με όρους όπως: “Τι είναι όμως μέσα στο ποτήρι; Είναι καθόλου καλό; Πότε μπορώ να πάρω περισσότερο;” ή “Έχεις περισσότερο από εμένα; Δώσε μου λίγο από το δικό σου”. Ανεξάρτητα από το πόσα ποτήρια έχουμε ή πόσο γεμάτα είναι, εμείς οι ναρκομανείς έχουμε την τάση να ανησυχούμε πάντα για το από πού θα έρθει το επόμενο ή/και τι έχουν οι άνθρωποι γύρω μας στο δικό τους. Συχνά ξεχνάμε ότι πριν από την ανάρρωση είτε δεν είχαμε καθόλου ποτήρι είτε δεν μπορούσαμε να κρατήσουμε ένα, γεμάτο ή όχι.
Ακούμε το “Μόνο για σήμερα” να διαβάζεται τόσο συχνά που μπορεί να ξεχνάμε πόσο επαναστατική είναι για εμάς η αλλαγή στον τρόπο σκέψης που προτείνει. Αντί να εστιάζουμε στο τι θα ακολουθήσει ή στο τι συμβαίνει γύρω μας, καλούμαστε να εστιάσουμε στον εαυτό μας, στο εδώ και τώρα. Οι αρχές της αισιοδοξίας και της ελπίδας συχνά φαίνονται να είναι στραμμένες προς το μέλλον, κατευθύνοντας την προσοχή μας σε αυτό που πρόκειται να έρθει. Ωστόσο, όπως μπορεί να σας πει όποιος έχει αναλάβει ποτέ να κάνει μια λίστα ευγνωμοσύνης, η εστίαση σε ό,τι μας πηγαίνει καλά στην παρούσα στιγμή μπορεί να αλλάξει δραματικά την προοπτική της ζωής μας.
Όταν επικεντρωνόμαστε στην ανάρρωσή μας, στο να ζούμε και να απολαμβάνουμε τη ζωή χωρίς τη χρήση ναρκωτικών, οι φόβοι και οι ανησυχίες μας τείνουν να υποχωρούν. Μας απασχολούν λιγότερο θέματα όπως το πότε θα ξαναγεμίσει το ποτήρι μας. Αν κοιτάμε στα ποτήρια των γύρω μας, είναι για να δούμε αν μπορούμε να μοιραστούμε μαζί τους αυτό που έχουμε. Η εστίαση στο ποτήρι μας -στην ανάρρωσή μας- μας δίνει αισιοδοξία υπενθυμίζοντάς μας ότι θα είμαστε εντάξει, ό,τι κι αν συμβεί.
Το ότι είμαι σε ανάρρωση σημαίνει ότι δεν χρειάζεται πλέον να αναρωτιέμαι αν το ποτήρι είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο. Όχι μόνο έχω ό,τι χρειάζομαι, αλλά έχω και αρκετά για να μοιραστώ. Δεν χρειάζεται πλέον να συγκρίνομαι με τους άλλους.
