Μπορεί να είναι χρήσιμο να θυμηθούμε τι μας έκανε να νιώσουμε ευπρόσδεκτοι και τι μας έκανε να νιώσουμε άβολα ή αποξενωμένοι, όταν πρωτοερχόμασταν στις συγκεντρώσεις μας.
Καθοδηγητικές Αρχές, Παράδοση πρώτη, “Για τις ομάδες”
Συχνά επαναβεβαιώνουμε ότι “ο νεοφερμένος είναι το πιο σημαντικό πρόσωπο σε οποιαδήποτε συγκέντρωση, επειδή μπορούμε να διατηρήσουμε αυτό που έχουμε μόνο χαρίζοντάς το”. Η ανάγνωση των λέξεων είναι αρκετά απλή- η εφαρμογή τους στην πράξη μπορεί να είναι λίγο πιο δύσκολη μερικές φορές. Ένα μέλος έγραψε: “Η συμπόνια μου για τους άλλους, ειδικά για τους νεοφερμένους, είναι ένας τεράστιος δείκτης της προόδου μου στην ανάρρωση”. Στις ομάδες μας, αυτή η συμπόνια φαίνεται στις ενέργειες που κάνουμε για να λάβουμε υπόψη τις ανάγκες του νεοφερμένου. Κρατώντας την προσοχή μας στραμμένη στον ναρκομανή που ακόμα υποφέρει, κρατάμε επίσης την κοινή μας ευημερία πρώτη. Οι ερωτήσεις που υπονοεί το παραπάνω απόσπασμα είναι ένα εξαιρετικό σημείο για να ξεκινήσουμε.
Όταν συζητάμε για το τι σημαίνει να αισθάνεσαι ευπρόσδεκτος, συχνά μας υπενθυμίζεται ευχάριστα ότι η ομάδα μας κάνει ήδη πολλά από αυτά τα πράγματα καλά. Πολλά από αυτά είναι ενσωματωμένα στη φιλοσοφία του ΝΑ. Ένα μέλος μοιράστηκε αναμνήσεις από την εποχή που ήταν νεοφερμένος: “Πριν από τη συνάντηση, κάποιος με πλησίασε και με καλωσόρισε και ήμουν λίγο επιφυλακτικός για τη φιλικότητα του. Σύντομα κάποιος άλλος με καλωσόρισε, και έκαναν το ίδιο και με άλλους ναρκομανείς που έμπαιναν στην αίθουσα. Είδα ένα μοτίβο εδώ για το πώς αγκάλιαζαν τους ανθρώπους και ένιωσα ότι ήμουν στο σωστό μέρος. Δεν ένιωθα σαν ανεπιθύμητος, όπως ένιωθα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου!”
Πολλοί από εμάς αισθανόμαστε άβολα ή αποξενωμένοι στην αρχή. Το να βοηθήσουμε τα νέα μέλη να αντισταθούν στην παρόρμηση να βγουν από την πόρτα και να γυρίσουνε στη χρήση, χρειάζεται κάποια σύνεση εκ μέρους των ομάδων και των μελών του ΝΑ. Αν και δεν μπορούμε να εξαλείψουμε κάθε πιθανή δικαιολογία που μπορεί να χρησιμοποιήσει ένας νεοφερμένος για να φύγει, μπορούμε να εξετάσουμε τις ενέργειές μας και την ατμόσφαιρα ανάρρωσης των ομάδων μας μέσα από τα μάτια του νεοφερμένου. Κάποιος επιμελής απολογισμός μας βοηθά να εντοπίσουμε τι μας έκανε να νιώσουμε ευπρόσδεκτοι και πώς θα μπορούσαμε να κάνουμε το ίδιο και για τους άλλους.
Η πιο απλή χειρονομία μπορεί να έχει τη μεγαλύτερη δύναμη. Θα εξασκήσω τη στοχαστικότητα για να βεβαιωθώ ότι ο νεοφερμένος είναι πάντα ευπρόσδεκτος.
