Όταν είμαστε πρόθυμοι να υπερασπιστούμε τα δικά μας όνειρα και πεποιθήσεις, ασκούμε ένα βαθύτερο είδος αυτοϋποστήριξης.
Ζώντας Καθαροί, Κεφάλαιο 6, “Βρίσκοντας τη θέση μας στον κόσμο”
Οι ναρκομανείς συχνά αντιμετωπίζονται και παρουσιάζονται ως δυσαρεστημένοι περιθωριακοί ή επαναστάτες χωρίς αιτία. Πολλοί από εμάς ήμασταν (ή εξακολουθούμε να είμαστε) αρκετά άνετοι με αυτή την εικόνα. Ακόμα κι έτσι, το να προσδιορίσουμε σε τι πιστεύαμε ή τι θέλαμε από τη ζωή μας διέφευγε από τους περισσότερους από εμάς πριν από την ανάρρωση. Το να ξεφύγουμε από τη ρουτίνα μας και να υποστηρίξουμε πραγματικά κάτι διαφορετικό από τους ανθρώπους της ζωής μας κατά την περίοδο της χρήσης ήταν σπάνιο – και σίγουρα όχι κάτι που θεωρούσαμε ως αυτοϋποστήριξη.
Για έναν ναρκομανή, η προσέγγιση και η εύρεση της αυτοϋποστήριξης ήρθε στο τέλος της διαδρομής: “Όλη η οικογένειά μου έκανε χρήση και το άφησα αυτό να με σταματήσει από το να καθαρίσω περισσότερες από μία φορές”, έγραψε το μέλος. “Δεν ήθελα να πιστέψουν ότι τους εγκαταλείπω ή ότι θεωρούσα ότι ήμουν καλύτερος από αυτούς. Αλλά δεν μπορούσα να ζήσω έτσι πια”.
Το να αλλάζουμε τη ζωή μας είναι ήδη αρκετά τρομακτικό, ακόμα και χωρίς το πρόσθετο βάρος του να έχουμε αγαπημένα πρόσωπα που δεν μοιράζονται τα ενδιαφέροντα ή τους στόχους μας. Δεν επιθυμούν όλοι όσοι συνηθίζαμε να κάνουμε χρήση μαζί τους την ανάρρωση, αλλά πολλοί άνθρωποι σέβονται ακόμα τις ανάγκες και τα όριά μας όταν καθαρίσουμε. Μπορεί να απομακρυνθούμε από κάποιους ανθρώπους, αλλά όσοι νοιάζονται για εμάς θέλουν να ακολουθήσουμε το δικό μας δρόμο.
Μπορεί να νιώθουμε μια παρόμοια αίσθηση δισταγμού σχετικά με την επιδίωξη ενδιαφερόντων στην ανάρρωση. Δεν θέλουμε να εγκαταλείψουμε τους φίλους μας. “Όταν είχα δυο χρόνια καθαρός”, μοιράστηκε ένα μέλος, “ήμουν ο νεότερος άνθρωπος στην ομάδα NA μου. Ήθελα να παρακολουθήσω μαθήματα στο κολέγιο, αλλά σκέφτηκα ότι θα εγκατέλειπα τους δικούς μου ανθρώπους. Ο υποστηρικτής μου μου είπε ότι δεν πειράζει – πήρε την εμπειρία της φυλακής για μένα, τώρα θα μπορούσα να πάω να πάρω την εμπειρία του κολεγίου για εκείνον”.
Δεν έχουμε όλο το χρόνο, την ενέργεια ή τα χρήματα για να κάνουμε όλα όσα θέλουμε. Δεν μπορούμε να βρισκόμαστε σε δύο (ή περισσότερα!) μέρη ταυτόχρονα. Η εξάσκηση της αυτοϋποστήριξης σημαίνει ότι αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την επιλογή του τρόπου με τον οποίο χρησιμοποιούμε τους περιορισμένους πόρους μας. Κάποιοι από εμάς μπορεί ακόμα να επαναστατήσουν, αλλά είναι πιο πιθανό να έχουμε πλέον έναν σκοπό να υποστηρίξουμε.
Οι άνθρωποι που με αγαπούν πραγματικά θέλουν να ακολουθήσω τα όνειρά μου. Θα τιμήσω τις σχέσεις αγάπης μου επιλέγοντας να σταθώ όρθιος στις δικές μου επιλογές.
