Το να κάνουμε το σωστό όταν κανείς δεν κοιτάζει είναι μια μορφή υπηρεσίας προς αυτά που πιστεύουμε. Μερικοί από εμάς αυτό το ονομάζουν αρχές – το Έκτο Βήμα το ονομάζει χαρακτήρα.Όπως και να το ονομάζουμε, είναι πειθαρχία και αποτελεί τη βάση για την ανάπτυξη της ωριμότητάς μας.
Ζώντας Καθαροί, Κεφάλαιο 6, “Δέσμευση”
Ακεραιότητα. Χαρακτήρας. Πειθαρχία. Ωριμότητα. Δεν χρησιμοποιούσαμε συχνά αυτές τις λέξεις για εμάς όταν ήμασταν στην χρήση, εκτός από το να διαπιστώνουμε ίσως την έλλειψή τους.
Ενώ πολλά μέλη του ΝΑ αποφέυγουν τελείως το να βρίσκονται στο επίκεντρο της προσοχής, υπάρχουν εξίσου πολλοί από εμάς που λατρεύουν τα φώτα της δημοσιότητας ή που, τουλάχιστον, παίρνουν υπηρεσίες για να αναγνωρίζονται και να επαινούνται. Κατά τη διάρκεια της ανάρρωσής μας, θα έχουμε άφθονες ευκαιρίες να αναλύσουμε τα κίνητρα των επιλογών μας. Πρακτικά, θα μπορούσαμε απλώς να παραδεχτούμε ότι ο ενεργός εθισμός μας δημιούργησε πολλές τύψεις. Ντρεπόμασταν για πολλές από τις πράξεις και τις αδράνειές μας. Στην ανάρρωση, έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε πράγματα -στο ΝΑ, στη δουλειά μας και στην οικογένειά μας- επειδή αυτά τα πράγματα χρειάζεται να γίνουν. Το να παραμένουμε σε αυτή την έννοια της πρακτικότητας και την ηθικής στην υπηρεσία -και όχι στο “Κοιτάξτε με!” που προσελκύει την προσοχή- είναι σημάδι ωριμότητας και ακεραιότητας. Δείχνει επίσης χαρακτήρα και πειθαρχία. Όλα αυτά.
Και, βέβαια, αν έχουμε μια υπηρεσία που κάνουμε με συνέπεια, με υπευθυνότητα και ίσως με τη δική μας δημιουργική πινελιά, οι προσπάθειές μας μπορεί να τραβήξουν κάποια θετική προσοχή. Η αποδοχή της ευγνωμοσύνης των άλλων είναι επίσης ένα σημάδι ωριμότητας.
Δεν χρειάζεται να σχεδιάζουμε την υπηρεσία μας μόνο και μόνο για να είμαστε σίγουροι ότι κανείς δεν μας κοιτάζει. Αυτό θα ήταν υπερβολική ανωνυμία. Δεν χρειάζεται να κρύβουμε τα ταλέντα ή τις ικανότητές μας με σκοπό να κάνουμε το σωστό. Αγκαλιάζουμε τις ικανότητές μας ώστε να μπορούμε να παραμείνουμε καθαροί και να βοηθήσουμε τους άλλους να κάνουν το ίδιο.
Σήμερα αποφασίζω να αφήσω τη συνεισφορά μου στον κόσμο να μιλήσει από μόνη της. Αν μιλάνε μόνο σε μένα, ας είναι έτσι. Αν οι άλλοι το προσέξουν και εκφράσουν την εκτίμησή τους, θα είμαι ευγενικός.
