Το να αντιμετωπίζεις δυσάρεστες καταστάσεις και να αναλαμβάνεις δράση με αγάπη είναι μια επίδειξη ωριμότητας και χάρης.
Ζώντας Καθαροί, Κεφάλαιο 7, “Αρχές, Εφαρμογή και Προοπτική”
Κάποιοι από εμάς πήγαν την αποφυγή συγκρούσεων σε ένα άλλο επίπεδο. Δεν αποφεύγαμε απλώς τις αντιπαραθέσεις- υιοθετήσαμε μια γενική πολιτική ότι οι άβολες καταστάσεις είναι καλύτερο να αποφεύγονται. Εφαρμόσαμε αυτόν τον κανόνα στην προσωπική μας ζωή, με τις οικογένειές μας, στη δουλειά και στην Αδελφότητα. Αν μας δινόταν η ευκαιρία, αποφεύγαμε κάθε περίσταση που θα μπορούσε να είναι αμήχανη. Βρίσκαμε δικαιολογίες και αποφεύγαμε τις ίδιες τις εμπειρίες που δημιουργούν δεσμούς μεταξύ των ανθρώπων. Νιώθοντας άβολα από την ίδια μας την αμηχανία, αποφεύγαμε τον φίλο που χρειαζόταν παρηγοριά, απορρίπταμε προσκλήσεις σε γάμους και αλλάζαμε τη συμμετοχή σε συγκεντρώσεις μετά από ένα ενοχλητικό ξέσπασμα.
Όταν αντισταθήκαμε να είμαστε παρόντες στη ζωή, η κοινωνική μας αμηχανία μάς άφησε να νιώθουμε ανίκανοι να κάνουμε την πιο απλή από τις πράξεις αγάπης. Στον ενεργό εθισμό, μπορεί να είχαμε πείσει τους εαυτούς μας ότι δεν μας ένοιαζε – ούτε λίγο- η συμπεριφορά μας ήταν πάντως σύμφωνη με αυτό το συναίσθημα. Παρά την κάθε πρόθεσή μας να παραμείνουμε απόμακροι, ανακαλύπτουμε ότι μαθαίνουμε να νοιαζόμαστε καθώς αρχίζουμε να αναρρώνουμε.
Η επιθυμία να αυξήσουμε το επίπεδο ενασχόλησης με τον κόσμο μπορεί να μας έρθει ξαφνικά με την πάροδο του χρόνου, μπορεί όμως και όχι. Κάποιοι από εμάς είμαστε μοναχικοί από τη φύση μας- απλά έτσι είμαστε προγραμματισμένοι. Το να βρίσκουμε άνεση στη μοναξιά μπορεί να είναι κάτι όμορφο. Η απομόνωση είναι ένα διαφορετικό θέμα. Όταν χρειαζόμαστε βοήθεια αλλά αρνούμαστε να σηκώσουμε το τηλέφωνο, μπορεί να έχουμε πρόβλημα. Μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε πότε η απόλαυση της παρέας του εαυτού μας δίνει τη θέση της στην απομόνωση και να κάνουμε τις απαραίτητες ενέργειες για να παραμείνουμε ασφαλείς και καθαροί.
Τα Βήματα μας βοηθούν να καταλάβουμε ποιοι είμαστε και ποιοι δεν είμαστε. Η εμπειρία είναι ένας μεγάλος δάσκαλος, ενισχύοντας την αυτοπεποίθησή μας στο να είμαστε απλά ο εαυτός μας. Αντί να αποφεύγουμε τις άβολες καταστάσεις, περπατάμε μέσα από αυτές. Απολαμβάνουμε το όφελος όταν φτάνουμε στην άλλη πλευρά. Όταν αναλογιζόμαστε τις πράξεις μας, μπορούμε να δούμε την ανάπτυξή μας. Αφήνουμε τους παλιούς μας τρόπους προσποιητής αδιαφορίας και βρίσκουμε τρόπους να είμαστε ο εαυτός μας στον κόσμο. Η προθυμία μας να αναπτυχθούμε και να είμαστε ο εαυτός μας στον κόσμο δείχνει ότι εξελισσόμαστε σε μια πιο ώριμη εκδοχή του εαυτού μας.
Θα επαναπροσδιορίσω την άποψή μου για τις άβολές μου καταστάσεις και θα εκμεταλλευτώ τις ευκαιρίες για να εφαρμόσω την ωριμότητα και τη χάρη.
