Το να πορευόμαστε με τη γνώση ότι κάποιος δεν μας έχει συγχωρήσει είναι δύσκολο, αλλά μέσα από αυτό βρίσκουμε επίπεδα συγχώρεσης και αποδοχής που ίσως δεν γνωρίζαμε ότι ήταν δυνατά.
Ζώντας καθαροί, Κεφάλαιο 5, ” Επανορθώσεις και συμφιλίωση”
Με την πάροδο του χρόνου στο NA, μαθαίνουμε ότι αξίζουμε τη συγχώρεση. Αυτή η ανακάλυψη έρχεται, εν μέρει, ως αποτέλεσμα των επανορθώσεων του Ενάτου Βήματος. Μέρος της προετοιμασίας μας για αυτή τη διαδικασία είναι να κατανοήσουμε γιατί το κάνουμε. Για να κάνουμε ουσιαστική και μόνιμη αλλαγή στη ζωή μας, πρέπει να συμφιλιωθούμε με τις συνέπειες των πράξεών μας και τη ζημιά που έχουμε προκαλέσει.
Αν και το να μας συγχωρούν εκείνοι που έχουμε πληγώσει είναι ευλογία, το να βρούμε την αυτοαποδοχή δεν μπορεί να εξαρτάται από τις πράξεις του άλλου. Πρέπει να συμφιλιωθούμε με τον εαυτό μας για να μπορέσουμε να θεραπευτούμε από το παρελθόν μας. Η συγχώρεση του εαυτού μας δεν εξαρτάται από το αν θα λάβουμε συγχώρεση από εκείνους που έχουμε βλάψει.
Η συμφιλίωση μπορεί να μην είναι πάντα δυνατή. Παρόλο που μπορεί να πιστεύουμε ότι αξίζουμε να μας ακούσουν και να μας συγχωρήσουν, κάποιοι δικαιολογημένα θα εμποδίσουν τις προσπάθειές μας. Τι γίνεται τότε; Είναι αρκετά δύσκολο να αποκτήσουμε το θάρρος να αναλάβουμε αυτή τη διαδικασία – αλλά στη συνέχεια πρέπει να είμαστε αρκετά ταπεινοί ώστε να δεχτούμε την αντίδραση, ακόμη και αν πρόκειται για απόλυτη απόρριψη; Αυτή η απόρριψη μπορεί να είναι βασανιστική για εκείνους από εμάς που η αυτοεκτίμησή τους εξαρτάται αποκλειστικά από το να είναι αρεστοί στους άλλους. Αναρωτιόμαστε: “Αξίζω ακόμα να με συγχωρέσουν; Πώς θα το ξεπεράσω αυτό;”
Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να μας συγχωρήσει. Είμαστε ανίσχυροι απέναντι στην προθυμία ή την ετοιμότητα των άλλων ανθρώπων. Σε μια κατάσταση όπως αυτή, έχουμε μια επιλογή για να θεραπευτούμε: να προχωρήσουμε μπροστά. Αυτό μπορεί να πάρει χρόνο, επειδή η απόρριψη είναι επώδυνη. Όσο δύσκολο κι αν είναι να την αποδεχτούμε, πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να ζήσουμε με αυτόν τον πόνο χωρίς να τον προκαλούμε στους άλλους. Πρέπει να προσπαθήσουμε να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας για τις συνέπειες των πράξεών μας.
Το να μην μας συγχωρούν είναι από μόνο του δύσκολο – και από μόνο του μάθημα στην άσκηση των πνευματικών αρχών. Αυτή η εμπειρία μπορεί να μας κάνει να κάνουμε μια παύση την επόμενη φορά που θα θελήσουμε να αποκρούσουμε την επανόρθωση κάποιου άλλου. Μπορεί να συγχωρήσουμε πιο γρήγορα, επειδή ξέρουμε πώς είναι να βιώνεις αυτό το εμπόδιο και πόση προσπάθεια χρειάζεται για να ζήσεις με αυτό και να το αφήσεις να περάσει.
Σήμερα θα προσπαθήσω να αποδεχτώ το παρελθόν μου και να το ξεπεράσω, αν και άλλοι μπορεί να μην το κάνουν. Το μόνο που μπορώ να κάνω -σήμερα και κάθε μέρα- είναι να το κάνω καλύτερα.
