Απλώνουμε το χέρι μας όπου μπορούμε και προσπαθούμε να αυξήσουμε τη συμπόνια μας για αυτούς που δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας ή αυτών που η ανάρρωσή τους δεν μοιάζει με τη δική μας.
Καθοδηγητικές Αρχές, Τρίτη Παράδοση, “Για τα Μέλη”
Σε ένα πρόγραμμα όπου η μόνη προϋπόθεση για να γίνει κάποιος μέλος είναι η επιθυμία να σταματήσει τη χρήση, προκύπτει λογικά ότι υπάρχουν αμέτρητοι τρόποι για να δουλέψει κανείς το πρόγραμμα των Ανώνυμων Ναρκομανών. Εκείνο που δεν ακολουθεί απαραίτητα την ίδια λογική είναι ότι εμείς οι ναρκομανείς σε ανάρρωση μπορεί να χάσουμε την υπομονή μας -ή να μην έχουμε καθόλου εξ αρχής- για τους ναρκομανείς των οποίων το πρόγραμμα διαφέρει από το δικό μας. Εμείς που δηλώνουμε αντισυμβατικοί, έρχονται φορες που γινόμαστε τελείως άκαμπτοι. . Σίγουρα μπορούμε να έχουμε πολλές απόψεις σχετικά με το τι λειτουργεί και τι δεν λειτουργεί: πώς και πότε δουλεύουμε τα Βήματα, πώς κάνουμε τον υποστηρικτή, πώς γίνεται η υπηρεσία, να αγκαλιαζόμαστε ή όχι, να παίρνουμε ή να μην παίρνουμε φαρμακευτικές αγωγές.
Αυτές είναι οι απόψεις των μελών, όχι του ΝΑ.
Το πάθος μας για αυτές τις απόψεις προέρχεται από το πάθος μας για την ανάρρωση. Ξέρουμε τι λειτουργεί για εμάς και τι βλέπουμε να λειτουργεί για τους άλλους. Ωστόσο, υπάρχουν φορές που θα ήταν καλό να εμπλουτίσουμε αυτό το πάθος, για τη δική μας εμπειρία, με συμπόνια για τους άλλους που δεν το “βλέπουν” με τον τρόπο που εμείς πιστεύουμε ότι θα έπρεπε.
Όταν κρατάμε ανοιχτό μυαλό για τους διαφορετικούς τρόπους που τα μέλη αναρρώνουν από τον εθισμό, τιμούμε τη Τρίτη Παράδοση. Όταν γινόμαστε ειλικρινείς στην επιθυμία μας να προσεγγίσουμε άλλα μέλη που είναι διαφορετικά από εμάς, εξασκούμε τη συμπόνια. Αν υπάρχει κάποια λογική εδώ, είναι οτι αυτό το άνοιγμα θα μας κάνει πιο υπομονετικούς με τους νεοφερμένους, επειδή ξέρουμε ότι ο καθένας βαδίζει ένα διαφορετικό μονοπάτι. Ποιος ξέρει; Ίσως τελικά να μάθουμε και κάτι.
Μεταφρασμένο αυτολεξεί από τις λατινικές του ρίζες, συμπόνια σημαίνει “υποφέρουμε μαζί”. Αν και κάποιοι μπορεί να διαφωνήσουν με το ότι ο “πόνος” ορίζει αυτό που κάνουμε μαζί στο NA, υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο μπορούμε να συμφωνήσουμε: Είμαστε μαζί σε αυτό.
Είμαι παθιασμένος με αυτό που δούλεψε για τη δική μου ανάρρωση, αλλά θα προσπαθήσω να παραμείνω ανοιχτόμυαλος προς τους άλλους των οποίων οι διαδρομές μοιάζουν διαφορετικές από τη δική μου.
Σήμερα προσπαθώ να απαλλαγώ από τις προσδοκίες που έχω ότι οι άλλοι θα πρέπει να αναρρώνουν με τον ίδιο τρόπο που αναρρώνω εγώ.
