Η διάκριση προέρχεται από σκληρή εμπειρία: να εμπιστευόμαστε ανθρώπους που δεν θα έπρεπε, να πληγωνόμαστε και να ξαναγυρίζουμε παρόλα αυτά.
Ζώντας καθαρά, Κεφάλαιο 5, “Φιλία”
Οι ναρκομανείς δείχνουν ιδιαίτερα επιρρεπείς να είναι άνθρωποι του τύπου “όλα ή τίποτα”. Είτε γνωρίζουμε είτε υπήρξαμε το είδος των ανθρώπων που εναλλάσσονται μεταξύ χειρισμού και ωμής ειλικρίνειας, που γυμνάζονται οκτώ ημέρες την εβδομάδα ή καθόλου, ή που έχουν σχέσεις αγάπης/μίσους με τα πάντα και τους πάντες. Ένα μέλος περιέγραψε την προσέγγιση του στις σχέσεις με τον εξής τρόπο: ” Ή είμαι όλος μέσα ή έχεις πεθάνει για μένα; Η καχυποψία, η κυνικότητα και η αυτοδυναμία ήταν δεξιότητες επιβίωσης.
Δεν χρειάζεται πολύς χρόνος καθαρότητας για να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτή η σκοτεινή και φοβισμένη οπτική για τον κόσμο δεν θα βοηθήσει και πολύ την ανάρρωσή μας. Η ελπίδα για μια καλύτερη ζωή εισχωρεί μέσα μας, εκτοπίζοντας την έως τότε σκοτεινή μας οπτική. Κάποιοι από εμάς υιοθετούν ακόμη και μια ασυνήθιστα χαρούμενη διάθεση, καθώς το περίφημο “ροζ σύννεφο” χρωματίζει για ένα διάστημα ολόκληρη την στάση μας απέναντι στη ζωή. Δεν θέλω να αμφισβητήσω αυτή τη λαμπρή φάση της πρώιμης ανάρρωσης ή όσους έχουν την τύχη να την βιώσουν, αλλά αυτή η τυφλή αισιοδοξία εγκυμονεί τους δικούς της κινδύνους. Μπορούμε να εμπιστευτούμε στο ΝΑ τη σωτηρία της ζωής μας χωρίς να εμπιστευτούμε σε κάθε μέλος όλα τα μυστικά μας. Είναι σημαντικό να προσαρμόζουμε τη ανοιχτότητά μας, διακρίνοντας τη διαφορά μεταξύ του να μοιραζόμαστε σε επίπεδο ομάδας, να εμπιστευόμαστε έναν φίλο και να καταθέτουμε την ψυχή μας σε ένα Πέμπτο Βήμα. Φυσικά, μερικά από τα καλύτερα μαθήματα προέρχονται από τα λάθη μας.
Σε αυτό το σημείο έρχεται η διάκριση. Η διάκριση μας εισάγει στο πεντάλ του φρένου, ώστε να μην χρειάζεται να ακροβατούμε μεταξύ των άκρων. Το να πατάμε φρένο στη σκέψη και τη συμπεριφορά μας επιτρέπει να εφαρμόζουμε την σωστή κρίση αντί της παρόρμησης. Η διάκριση μετατρέπει έναν διακόπτη εναλλαγής σε καντράν. Αντί για δυαδικές επιλογές όπως εμπιστεύομαι ή δεν εμπιστεύομαι, διακρίνουμε το ωφέλιμο χώρο μεταξύ των πόλων. Διακρίνουμε όχι μόνο το σωστό από το λάθος, αλλά και το σωστό από το περίπου σωστό.
Η διάκριση μας βοηθά να κάνουμε καλύτερες επιλογές και να μαθαίνουμε από την εμπειρία. Εξακολουθούμε να κάνουμε λάθη, αλλά αφιερώνουμε χρόνο για να διακρίνουμε μια καλύτερη προσέγγιση και να προσπαθήσουμε ξανά.
Έχω διακόπτες για κάποια συναισθήματα ή συμπεριφορές μου που θα έπρεπε να μετατραπούν σε καντράν; Πώς μπορεί ένας διακόπτης ροοστάτη διάκρισης να μετριάσει κάποιες από τις ακρότητές μου;
